In een klinisch onderzoek is de steekproefomvang het aantal patiënten of het aantal waarnemingen. Er moeten genoeg patiënten of waarnemingen zijn om verschillen tussen groepen binnen het onderzoek te kunnen detecteren. De steekproefomvang moet worden geschat, en dit moet in het onderzoeksprotocol worden vermeld voordat de werving van proefpersonen begint. Het is ook nodig om te controleren wat de kans is dat een echt effect kan worden aangemerkt als statistisch significant. Te weinig patiënten of waarnemingen zal betekenen dat er misschien geen echte effecten worden gedetecteerd, of dat ze wel worden gedetecteerd maar in een mate die niet statisch significant is (een type II-fout, wat recht evenredig aan steekproefomvang is). Het is evenzo niet gerechtvaardigd om een geneesmiddel op te veel patiënten te testen.

Volg ons ook op
RSS
Facebook