CIB-liga vzw
Systeemsclerose
Systeemsclerose is een veralgemeende auto-immuunziekte die verharding van het bindweefsel veroorzaakt (sclerose), vooral ter hoogte van de huid, soms ook van het maag- en darmstelsel, de longen en de nieren. Terzelfdertijd treden veranderingen op ter hoogte van de kleine bloedvaten (micro-angiopathie).
Voorkomen Systeemsclerose
Omdat de verharding van de huid het meest opvallende verschijnsel is, werd de ziekte oorspronkelijk sclerodermie (scleros = hard, derma= huid) genoemd. Gezien deze ziekte echter ook inwendige organen kan aantasten, is het juister te spreken van systeemsclerose (SSc).
Oorzaak Systeemsclerose
De oorzaak van systeemsclerose is niet gekend. Vermoed wordt dat omgevingsfactoren de ziekte uitlokken bij mensen met een erfelijke voorbeschiktheid (bv. auto-immuunziekten in de familie). Er is sprake van vaatbeschadigingen en een actief afweersysteem. Daarom valt de aandoening onder auto-immuunziekten. De ziekte is niet erfelijk, maar komt wel vaker voor in dezelfde familie, doordat er een aanleg is voor auto-immuunziekten in het algemeen.
Helaas zijn de exacte oorzaken van sclerodermie onbekend. Het onderzoek dat is gedaan, suggereert dat het, zoals veel reumatische en auto-immuunziekten, voortkomt uit een probleem met ons immuunsysteem.
Maar we weten wel wie een hoger risico loopt op het ontwikkelen van sclerodermie:
Geslacht: Het komt veel vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Maar liefst 80 procent van degenen bij wie sclerodermie is vastgesteld, zijn vrouwen.
Leeftijd: De meeste gelokaliseerde vormen van sclerodermie verschijnen vóór de leeftijd van 40 jaar, en systemische typen sclerodermie worden meestal gediagnosticeerd tussen de leeftijd van 30 en 50 jaar.
Ras: gelokaliseerde vormen van sclerodermie komen vaker voor bij mensen van Europese afkomst dan bij Afro-Amerikanen. Choctaw-indianen en Afro-Amerikanen hebben een hoger risico op de systemische vorm van sclerodermie dan mensen van Europese afkomst.
Blootstelling aan het milieu: Sommige omgevingsinvloeden kunnen mensen een groter risico geven op het ontwikkelen van sclerodermie. Mannen die worden blootgesteld aan silica lijken een hoger risico te hebben op het ontwikkelen van sclerodermie. Als u in de buurt bent van bepaalde oplosmiddelen en bepaalde medicijnen gebruikt, kunt u ook uw kans op het ontwikkelen van de ziekte vergroten.
Diagnose Systeemsclerose
Systeemsclerose is een ernstige aandoening.
Het stellen van de diagnose is een zaak van samenwerking tussen de huisarts en de specialist.
Veel symptomen van sclerodermie lijken op de symptomen van een aantal aandoeningen, wat betekent dat het langer kan duren om erachter te komen of sclerodermie de oorzaak is of welke van de verschillende soorten sclerodermie aanwezig is. Het diagnosticeren van sclerodermie wordt een beetje gemakkelijker als enkele van de primaire fysieke symptomen of tekenen aanwezig zijn, zoals het fenomeen van Raynaud of de huid die plotseling gezwollen, gezwollen of dik lijkt te worden.
Er is geen enkele test voor sclerodermie. Het is een klinische diagnose die een grondig onderzoek en een anamnese door de arts vereist. De arts zal beginnen met het stellen van vragen over symptomen en medische voorgeschiedenis. Hij of zij zal ook een lichamelijk onderzoek doen en kan een biopsie laten uitvoeren om een klein monster van de aangetaste huid onder een microscoop te bekijken. Hij of zij kan ook urine-, bloed- en andere tests laten uitvoeren om te zien of er inwendige organen zijn aangetast.
Behandeling Systeemsclerose
De behandeling richt zich meestal op ontsteking, auto-immuniteit, vasculaire problemen en weefselfibrose (de verdikking en littekenvorming van het bindweefsel dat de inwendige organen omringt).
Uw behandeling kan enkele of alle van de volgende zaken omvatten:
Pijnverlichting krijgen door middel van niet-steroïdale, ontstekingsremmende medicijnen of corticosteroïden
Jeuk op de huid verlichten met huidlotions en vochtinbrengende crèmes
Het vertragen van huidverdikking en het minimaliseren van schade aan de inwendige organen met medicatie die het immuunsysteem onderdrukt
Behoud van spierkracht door fysiotherapie en lichaamsbeweging
Beheer van de functie van het spijsverteringskanaal om de voedingsinname te optimaliseren
Bloeddruk onder controle houden en de doorbloeding verbeteren met medicatie
Behandeling van specifieke symptomen zoals brandend maagzuur en het fenomeen van Raynaud
Verbetering van de emotionele toestand door middel van counseling en andere maatregelen
Chirurgie kan een optie zijn als de complicaties niet kunnen worden opgelost met minder invasieve therapieën. Als u bijvoorbeeld zweren op uw vingers krijgt en die zweren leiden tot gangreen, kan het nodig zijn om delen van een vinger te amputeren.
Welke behandeling ook wordt gekozen, de arts moet de voordelen, risico's en bijwerkingen bespreken.